5.4.06
Vergrootglas
Je kunt de karavaan onder een vergrootglas leggen. Dan zie je een man gehuld in poncho die een klein karton omhooghoudt: Afschaffing Van Het Werk. Of een jonge vrouw met een dikke zwangere bui: Niet Bang Voor De Toekomst. Aarzelend komt de demonstratie op gang. Groepjes kabbelen door de boulevard, genietend van stralend weer.
Later op de middag blaast ruimende wind een veelkleurig tableau aan vaandels en spandoeken over de Austerlitzbrug.
Tien of vijftien jaar geleden zou het denkbaar zijn geweest om een oplossing voor de maatschappelijke stagnatie te bieden aan jongeren zonder hun mening mee te nemen. Nu kan dat niet meer.
We don’t need no education.
We don’t need no thought control.
No dark sarcasm in the classroom.
Teacher, leave those kids alone.
Onmogelijk om een uitweg uit de misère te wijzen door de rekening eenzijdig bij de jongere generatie te leggen. Ouwe zakken die niet wensten te veranderen, die belangen van hun generatie lieten prevaleren, zijn terug bij af.
De welvaartstaat hervorm je niet via contracten en kleine lettertjes in het Staatsblad. Maar op grond van een visie en aan de onderhandelingstafel. Zo is het, niet anders. La jeunesse van Frankrijk heeft dit principe goed begrepen.
Aanmelden bij Reacties [Atom]