parijsparijs

Parijse autobranden zijn uit de media. Is dit bewust beleid?

Kijkcijferzender TF1 meldde op 1 januari dat oudejaarsnacht kalmpjes was verlopen. Ter geruststelling kregen miljoenen kijkers optimistische beelden voorgeschoteld. Zeshonderdduizend feestvierders, gewapend met champagneflessen, op de Champs-Elysées. Bonne année.

Wat heerlijk toch, om met een schone lei te kunnen beginnen.

Later bleek dat in de oudejaarsnacht 30% meer auto’s in de brand waren gestoken dan het jaar er voor: 425. De balans over 2005: 45.588 auto’s en 6.996 staatseigendommen gingen in vlammen op. Totaal dus 52.584 brandstichtingen. Ruim 1000 per week.

Desondanks feliciteert de verantwoordelijke Minister zichzelf een paar dagen later met de criminaliteitscijfers. Want op een paar ondergeschikte puntjes werd een statistisch waarneembare vooruitgang geboekt. Zo daalde het aantal boetes voor verkeersovertredingen. La Police had de handen vol aan andere dingen.

Op dit moment is het aantal autobranden teruggezakt naar een kleine honderd per nacht. Het betekent dat elke avond rond etenstijd de eerste autovuren alweer knapperen. Voorzichtig schuiven omwonenden de gordijnen opzij. Hoor… daar heb je de politie… de brandweer zal zo ook wel komen.

Op de televisie heeft de verantwoordelijke Minister zichzelf vastgepind op zijn target voor 2006. De criminaliteit wordt wat hem betreft met 3% teruggedrongen. Dat zijn al snel drie brandende auto’s per nacht minder. Het moet een enorme geruststelling zijn voor inwoners van gevoelige wijken.