parijsparijs

Wijn is crisis. De Franse wijnplas dijt alleen maar verder uit. Om uit de ergste problemen te raken is er een subsidie om druiven tot bio-alcohol te verstoken. Structureel lost het niets op. De Franse wijnconsumptie daalt, de productie niet. Export is geen optie. De prijs-kwaliteitverhouding van de meeste Franse wijnen blijft achter bij die van wijnen uit de nieuwe landen. Aan het Franse classificatiesysteem is voor de buitenlandse liefhebber bovendien geen touw vast te knopen. De grootste ramp is het gebrek aan mislukte oogsten. Na het record van vorig jaar was ook oogstjaar 2005 van tsunami-achtige proporties. Er valt niet tegen op te slobberen.

Van enige malaise lijkt de Salon des Vignerons weinig last te hebben. Schroefdop, plastic kurk en système bib zijn hier nog uit den boze, authenticiteit staat centraal. Onafhankelijke wijnmakers, ijverige ondernemers van het kleine label, brengen hun uitmuntende kwaliteit over het voetlicht. De wijngaardenier schenkt in direct contact met de klant met vaste hand een perfect glas-met-een-verhaal. De klant priemt de neus diep in het willige proefglas en rekent handje contantje af. Je moet het meemaken om het te begrijpen.

En eerlijk is eerlijk: goede wijn is niet dun gezaaid en ook ik hield het glas niet droog. Wat ging er mee voor de feestdagen? Een bescheiden partij magnums van 1996 uit de Bourgogne. Mooie neus, fruit op alcohol, aangenaam in de mond, discreet eiken omlijsting, met een verdwaalde paddestoel in fris zuur. Helemaal goed om een afgestorven konijn te begeleiden. Een echte coup de cœur voor een faire prijs.

# gepost door klaas.dirks@gmail.com : 20:59