parijsparijs

De wereldkampioenen werkonderbreken zitten bij het Parijse stadsvervoer.

Dinsdag, zwarte dinsdag, was dat weer eens goed te merken. Het doel van de staking bleef bij veel mensen onduidelijk. Tijd om navraag te doen dus. Pierre, werkonderbreker bij stadsvervoerder RATP, licht het waarom van de acties toe.

- Alors, Pierre, waarom staken jullie eigenlijk?

Na zorgvuldig overleg en een uitgebreide afweging van belangen hebben we tot deze werkonderbreking besloten. We voelen ons massaal bedreigd in onze zwaar bevochten rechten. Iedereen beseft dat deze actie noodzakelijk is om een duidelijk signaal af te geven.

- Kan je een concreet voorbeeld geven?

Ik wijs op de overeenkomst om de rusttijd aan te passen tot 121 dagen per jaar. Een compensatiemaatregel voor het rijdend personeel. Dankzij de solidariteit en goede sfeer binnen het bedrijf profiteert nu iedereen. Met iedereen bedoel ik: kantoorpersoneel en ondersteunende diensten.

- Is dat de reden van de acties van vandaag?

Verkorting van werktijden blijft een speerpunt. De huidige werkweek van 35 uur is niet ons eindstation. Echter: op dit punt wil de directie geen centimeter wijken. Dat is onverstandig. De extreem hoge werkdruk betekent dat personeel effectief nog geen 30 uur per week wordt ingezet. De rest is verzuim.

- Voldoende reden om vandaag aan de noodrem te trekken?

Wij hebben als bonden gezegd: als de werktijden niet langer bespreekbaar zijn, willen we compensatie. Bovendien willen we geen gemorrel aan de pensioenleeftijd van 53½ jaar. Na de nodige werkonderbrekingen hebben we koopkrachtverbetering gerealiseerd in de vorm van een 13e maand.

- Worden jullie zo slecht betaald dan?

Dat kan altijd beter. Het argument dat het salarisniveau bij RATP al 20% boven dat van de marktsector ligt, verwijzen we naar de prullenmand. Het is volstrekte flauwekul, RATP is niet vergelijkbaar met andere bedrijven.

Merci Pierre voor dit duidelijke verhaal.